Museum Security Network

Terugblik: Gitzwarte bladzijde uit 2009; inertie van falende Erfgoedinspectie en dubieuze handel en wandel oprichter XX, Y Museum te Z

April 2009 sloot de Erfgoedinspectie een uiterst knullig ‘ onderzoek’  af dat ingesteld werd naar aanleiding van een door mij bij die Erfgoedinspectie ingediende melding. Aanleiding voor mijn melding was een gesprek dat ik voerde met XX – verzamelaar, oprichter van het Y Museum te Z en voorzitter van het bestuur – waarbij X mij vertelde dat hij van een Duitse handelaar twee XX objecten kocht en dat die handelaar hem adviseerde die xx niet in zijn museum ten toon te stellen omdat X dan problemen zou krijgen met de XXX autoriteiten. Een duidelijker indicatie, nota bene gegeven door X zelf, van dubieuze aankoopactiviteiten kon er niet zijn. In hetzelfde gesprek deelde X bij herhaling mede dat “wanneer een handelaar zegt dat het okay is, dan ben ik gedekt”. Blijkbaar voelde X zich ook gedekt wanneer een handelaar duidelijk aangaf dat het niet okay zit. Overigens: X’s eigen zoon is handelaar in xx en waar blijf je als vader wanneer je je eigen zoon niet kunt vertrouwen..

Met mijn melding deed de Erfgoedinspectie aanvankelijk helemaal niets. Pas na mijn aandringen stuurde erfgoedinspecteur M. van H. een briefje naar het museum. Verder liet ze het erbij. Anderhalf jaar nadat de lamlendige Erfgoedinspectie mijn melding niet serieus nam trad ik met de feiten naar buiten. Toen pas ontwaakte de Erfgoedinspectie gedeeltelijk uit de verlengde winterslaap, nam contact op met het  Museum in Z en kondigde aan samen met de politie de collectie te zullen controleren. Welke collectie? De collectie van het museum. Een absurde actie omdat ik in mijn melding overduidelijk aan gaf dat die xx objecten NIET in de museumcollectie zouden zijn vanwege het advies dat de Duitse handelaar aan X gaf. Bovendien gaf de inspectie X anderhalf jaar de tijd die iconen elders onder te brengen of misschien wel helemaal van de hand te doen.

Voor alle duidelijkheid: mijn eerste gesprek met X waarin hij zat op te scheppen over zijn twijfelachtige aankoopbeleid voerde ik niet alleen. Er was nog iemand anders bij. De Erfgoedinspectie heeft van het herhaalde aanbod van die persoon mijn lezing over het gesprek te bevestigen geen gebruik gemaakt en gaf daarmee X volop de kans te beweren dat Cremers het gesprek niet goed weer gaf.

De Erfgoedinspecteurs reizen de wereld af om congressen bij te wonen over de problematiek van de illegale handel maar zijn te inert om zeer ernstige feiten in de eigen tuin daadkrachtig aan te pakken. Blijkbaar leveren die teambuilding uitstapjes naar de Efteling op kosten van de belastingbetaler geen enkele professionele kwaliteit op.

Leave a Reply

%d bloggers like this: