Museum Security Network

Rijksmuseum Amsterdam Ingang in Onderdoorrit gaat definitief niet door

Ongeveer een week nadat ik schreef over de kneuterigheid van Stadsdeel Zuid viel het definitieve besluit dat de ingang in de onderdoorrit van het Rijksmuseum niet door gaat. De geplande ingang in de onderdoorrit zou te weinig ruimte laten voor fietsers en voetgangers en bij calamiteiten zou een gevaarlijke situatie ontstaan. Dit is de wereld op zijn kop.
De aanwezigheid van die fietsers laat juist veel te weinig ruimte voor een bezoekersvriendelijke, monumentale ingang voor dit internationaal toonaangevend museum. Een logische besluit zou zijn geweest de onderdoorrit definitief voor fietsers te sluiten. De ‘doorrit’ over het Museumplein werd voor over de keitjes razende auto’s afgesloten omdat deze snelweg niet meer thuishoorde in de laat 20ste eeuwse stadslogistiek. Waarom dan wel de 19de eeuwse doorgang voor fietsers onder het museum koste wat kost handhaven?
Het is weer bewezen: Amsterdammers en de Amsterdamse politiek kunnen heel slecht tegen veranderingen en laten zich leiden door 19de eeuws conservatisme.TC
11 mei 2005

De Onderdoorrit,
of: Hollandse kneuterigheid en onvermogen in ons land iets van internationale allure te realiseren

In de jaren zestig werd Amsterdam bij herhaling onveilig gemaakt door agressieve anti-metro demonstranten en onervaren mobiele eenheden die niet wisten hoe om te gaan met deze demonstranten. Die metro zou en moest er niet komen volgens de demonstranten. Nu maken ze allemaal, jaren ouder geworden, gebruik van dit snelle een gerieflijk systeem.
De overheid in Amsterdam heeft in de loop der jaren geleerd om te gaan met demonstraties. De demonstranten werden ouder en kiezen nu voor andere methoden. De herinrichting van het Museumplein verliep niet zonder verzet. Handen af van de kortste snelweg van Nederland, leek het advies.
Protestgroepen en bezwaarschriften waren aan de orde van de dag. Tenslotte, een Amsterdammer laat zich niet door autoriteiten voorschrijven hoe de stad er uit ziet en hoe van de publieke ruimte gebruik gemaakt wordt. Nu, enkele jaren na de opening van het nieuwe Museumplein liggen ze met z’n allen te zonnen op de helling boven parkeergarage en Albert Heijn. Honden spartelen in dezelfde vijver waar ouders hun kinderen laten pootje baden en het plein kan als vanouds weer, en zelfs beter dan voorheen, gebruikt worden voor de zwanenzang van de vakbonden en protesten tegen het bezoek van Bush aan Nederland.
Amsterdammers: een heel conservatief volkje. Welke verandering er ook wordt voorgesteld, men is principieel tegen. Het Rijksmuseum aanpassen aan de eisen van de tijd en voorzien van een publieksvriendelijke, monumentale ingang? Prima, maar kom niet aan ons fietspad door de onderdoorrit.
Blijkbaar zijn die opstandige Amsterdammers niet alleen conservatief, maar ook nog te lui om een blokje om te fietsen. Dat die onderdoorrit al jaren levensgevaarlijk is voor nietsvermoedende, want niet aan fietsen in het straatbeeld gewende, bezoekers speelt geen rol.
Zelf was ik meerdere keren getuige van de Amsterdamse folklore waarin argeloze toeristen – laten we niet vergeten: een heel belangrijke bron van inkomsten voor de stad – werden weggebeld en weggescholden door onverdraagzame, haastige fietsers. En dan nog niet te spreken van de bromfietskoerieranarchie.
Het museum heeft groot gelijk met de nieuwe plannen voor een ruime ingang. Het museum heeft groot gelijk met het herstel van Cuypersglorie en daglicht in de onderdoorrit. De concessie aan de onvermijdelijke Amsterdamse grote mond en daarom ruimte scheppen voor het onverdraagzame fietsvolkje zal blijken een fout te zijn.
De drommen toeristen – men hoopt op 1,4 miljoen per jaar, gemiddeld 4.000 per dag – zullen nu allemaal het museum op een en dezelfde plaats binnen gaan en weer verlaten: de onderdoorrit. Er zullen niet meer zoals voorheen drie afzonderlijke ingangen zijn: Oost, West en Zuid (de Philipsvleugel). Nee, al die bezoekers gaan via de onderdoorrit het museum in en uit; 8.000 wandelaars per dag.
Wandelende toeristen en fietsende Amsterdammers bleken in het verleden al onverenigbaar te zijn. Dat wordt straks nog erger. De grotere bezoekerstroom zal geheel geconcentreerd zijn op die nieuwe ingang in de onderdoorrit en de bellende en schreeuwende fietsers zullen een voortdurende dreiging zijn voor deze bezoekers. Is het nu werkelijk nodig deze honderden miljoenen kostende verbouwing van het museum te realiseren en willens en wetens een logistieke blunder te maken omdat men bang is een keer NEE te zeggen de tirannie van de conservatieve fietser?
Mijn advies aan toekomstige bezoekers die schade oplopen doordat een fiets of brommer hen van de sokken rijdt: dien een schadeclaim in bij de laffe (deel)gemeente!Ton Cremers
Mei 2005

Nadat bovenstaande column werd geschreven verscheen onderstaand bericht:

 

Entree in onderdoorgang Rijksmuseum moet wijken

Uitgegeven: 11 mei 2005 14:12
Laatst gewijzigd: 11 mei 2005 14:53
AMSTERDAM – De hoofdentree van het nieuwe Rijksmuseum in Amsterdam komt definitief niet in de onderdoorgang. De Spaanse architecten Cruz en Ortiz moeten een nieuwe ingang ontwerpen, liet het museum woensdag weten.
Daarmee verliest het Rijksmuseum de felle strijd die het voerde met het stadsdeel Amsterdam Oud-Zuid. De gemeente vindt bebouwing van de passage onwenselijk omdat dit de stroom fietsers en voetgangers hindert. Ook biedt bebouwing in de onderdoorgang onvoldoende ruimte bij calamiteiten, meent het stadsdeel.
De entree komt nu op een andere plek, hoogstwaarschijnlijk wel in of vlakbij de onderdoorgang. Het besluit volgt naar aanleiding van de inspraakronde op het Ruimtelijk Afwegingskader (RAK). De stadsdeelraad van Oud-Zuid zal het voorstel voor een aangepast Ruimtelijk Afwegingskader naar verwachting begin juni officieel vaststellen.

Jammer

President-directeur van het Rijksmuseum Ronald de Leeuw zei in een eerste reactie te kunnen leven met de uitkomst. “Wij vinden het uiteraard jammer dat de centrale entree in de onderdoorgang nu niet kan worden gerealiseerd, maar er is gelukkig wel genoeg rek in het RAK gebleken om te kunnen komen tot een prachtig vernieuwd Rijksmuseum.”
Het museum gaat er niet vanuit dat de verbouwing door de aanpassing vertraging oploopt. Hoe lang het duurt voordat het nieuwe ontwerp er ligt, is nog onduidelijk. Ook over extra kosten is nog niets bekend.
Voor de verbouwing van het Rijksmuseum wilden de Spaanse architecten Antonio Cruz en Antonio Ortiz de centrale hoofdentree naar de onderdoorgang verplaatsen. De donkere tunnel, tot het begin van de renovatie gebruikt door fietsers en voetgangers, zou hierdoor veranderen in een lichte passage.

Ongewijzigd

Het Rijksmuseum begon in december 2003 met een grootscheepse renovatie van het uit 1885 daterende gebouw. Medio 2008 moet het Nieuwe Rijksmuseum de deuren openen. De rest van het ontwerp blijft grotendeels ongewijzigd.

 

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: