Museum Security Network

'Rembrandts hoeven niet gered te worden van oliesjeiks' – Madelon Strijbos van TEFAF Maastricht kletst uit haar nek

‘Rembrandts hoeven niet gered te worden van oliesjeiks’ – Madelon Strijbos van TEFAF Maastricht kletst uit haar nek

September 21, 2015 – 14:52

“Het is niet zo dat kunst vastzit in particuliere handen.” Madelon Strijbos van TEFAF Maastricht, de belangrijkste kunstbeurs ter wereld, sust de zorgen van minister Bussemaker. Die wil met de aankoop van twee Rembrandts voorkomen dat ze, in de woorden van de minister, “in handen komen van een of andere rijke oliesjeik”.

Bussemaker vreest dat het publiek de doeken nooit meer kan zien als ze in vreemde handen terechtkomen. Maar Strijbos wijst erop dat particulieren hun kunstwerken vaak uitlenen aan musea. “Ik begrijp heel goed dat het Rijksmuseum deze werken in de collectie wil hebben, maar het is niet zo zwart-wit dat kunst in particuliere handen altijd achter gesloten deuren blijft.”

lees hele artikel: ‘Rembrandts hoeven niet gered te worden van oliesjeiks’

Die Madelon Strijbos lijkt haar kunsthandelarenkongsi op een prima wijze te vertegenwoordigen, maar goed beschouwd kletst ze uit haar nek. Om te beginnen worden de schatrijke Rothschilds met Nederlands belastinggeld nog rijker gemaakt dan ze al zijn. Strijbos kakelt in haar interview met de NOS lustig door dat dit soort kunst (Rembrandtschilderijen) continu in waarde stijgt en dus een goede belegging is. We hoeven ons niet ongerust te maken, want die particulieren lenen de kunst vaak weer uit aan musea zodat we er allemaal van kunnen genieten.

Dank je de koekoek: dat is zo, maar ten koste van wat/wie? Denkt deze dame nu echt dat particulieren hun kostbare schilderijen uit filantropische overwegingen aan musea uitlenen? Welnee, hun investering in kunst wordt op die manier in een beveiligde omgeving bewaard – soms schiet die beveiliging tekort, dat realiseer ik mij maar al te goed – zonder dat ze daar een cent voor hoeven uit te geven en de lenende musea draaien dan in vrijwel alle gevallen ook nog op voor de kosten van verzekering en duurzaam behoud en beheer. Aangezien alle Nederlandse musea, en met name de musea die Rembrandts tentoonstellen, afhankelijk zijn van subsidies – uit gemeenschapsgeld – draait de belastingbetaler altijd op voor de kosten, of schilderijen met hulp van belastinggeld worden aangekocht of wanneer gesubsidieeerde musea de kostbaarheden voor  particuliere investeerders-verzamelaars opslaan. Feitelijk wordt de investering in kostbare kunst op deze wijze gesubsidieerd door de belastingbetaler, zeker wanneer je je realiseert dat de winst bij verkoop van de schilderijen onbelast is. Maar wie strijkt bij verkoop, desnoods door een volgende generatie, de winst op? Juist: die toch al rijke beleggers. Een risicoloze maar, volgens Madelon, lucratieve belegging.

Als de bruiklenen uiteindelijk verkocht worden op een elitaire beurs als de TEFAF is het balletje rond en kunnen Madelon Strijbos en haar collega’s het champagneglas heffen.

Ton Cremers

 

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: