Museum Security Network

KUNSTDIEFSTAL LOONT: VOORMALIG DIRECTEUR WESTFRIES MUSEUM VERTAALT BOEK OVER KUNSTDIEFSTAL; DEEL 1

Kunstdiefstal loont: voormalig directeur Westfries Museum vertaalt boek over kunstdiefstal; DEEL 1

www.museumbeveiliging.com/2009/08/31/kunstdiefstal-loont-falend-voormalig-directeur-westfries-museum-vertaalt-boek-over-kunstdiefstal/

31/08/2009 – 14:04Januari 2005 werd ingebroken in het Westfries Museum te Hoorn. De inbrekers hadden dankzij de ondermaatse beveiliging in de nacht langdurig de tijd een aantal schilderijen uit de lijsten te halen en bovendien spijkertje voor spijkertje van de spieramen los te maken. Daarnaast werden vitrines en deuren vernietigd en enkele zilveren objecten meegenomen. Een inbraak en diefstal die in de incidentengeschiedenis van musea de afgelopen tientallen jaren zijn weerga niet kent.

Falend, en zoals keer op keer bleek liegend, toenmalig directeur Ruud Spruit verkondigde in de pers dat zijn museum een geavanceerde beveiliging had en het slachtoffer was geworden van professionele criminelen, hiermee zichzelf promoverend tot zowel expert op het gebied van beveiligingssystemen als van criminaliteit. Wie beter dan zo’n multi-getalenteerd man is de aangewezen persoon om nu een boek in te leiden en te vertalen over kunstcriminaliteit?

 Zo lijkt het tenminste, ware het niet dat deze zelfbenoemde expert op het gebied van museumbeveiliging en criminaliteit niet meer en niet minder is dan een voormalig museumdirecteur die ter maskering van zijn falen moedwillig leugens verkondigde over zijn beveiliging en de professionaliteit van de criminelen. Spruit trachtte zijn falend beveiligingsbeleid te maskeren nadat de criminelen zijn ondermaatse beveiliging kinderlijk eenvoudig onderuit wisten te halen door de bewegingsmelders in het museum te maskeren.

 Hier hadden de criminelen helemaal geen hoogprofessionele criminele kennis voor nodig.

 In alle jaren dat Spruit directeur van het Westfries Museum was bereikte de gemeente nooit enig verzoek de beveiliging van dat museum conform de norm te maken, ondanks meerdere waarschuwingen door de beveiligingsinstallateur. Wethouder Tonnaer huilde met Spruit mee in het bos en dreigde de beveiligingsinstallateur aansprakelijk te stellen voor de schade. Het bleef bij een dreigement omdat het Tonnaer ook al heel snel duidelijk werd dat die installateur niets te verwijten viel. Je kunt nu eenmaal een garagehouder niet verwijten dat een klant willens en wetens in een te oude auto blijft rijden.

 Dat Spruit de beveiliging van zijn museum verwaarloosde is tot daar aan toe, ook al is dat museum gemeentelijk bezit, maar dat hij collega musea schade toebracht door in zijn verwaarloosde museum bruiklenen tentoon te stellen is schandalig.

Enige wroeging na de inbraak en diefstal? Welnee, want na de diefstal liet Spruit de hele Nederlandse museumwereld in de kou staan door glashard te liegen over zijn beveiliging. Zijn opmerking destijds voor de radio dat hij hoopte dat de Nederlandse musea zouden leren van de inbraak in zijn museum was niet gespeend van huichelarij. Die Nederlandse musea konden helemaal niets leren van dit incident omdat Spruit vertikte de waarheid te vertellen en toe te geven dat de beveiliging van zijn museum helemaal niet geavanceerd was. Dat bleek niet alleen doordat die beveiliging zo eenvoudig te saboteren was, maar ook doordat NA de inbraak de bewegingsmelders in het museum vervangen werden.

Er bestaat blijkbaar een beveiliging die geavanceerder dan geavanceerd is.

Dat Spruit nu komt met een boek over kunstdiefstallen is brutaliteit van een beunhazende charlatan of een door de psychotherapeut opgelegde traumaverwerkingstherapie. Wie zal het zeggen.

Het is in ieder geval duidelijk dat kunstdiefstal loont, voor meneer Spruit..

De gestolen schilderijen, inclusief een bruikleen van Museum Boijmans Van Beuningen, zijn nog steeds zoek.

(wordt vervolgd)

 

Ton Cremers

Leave a Reply

%d bloggers like this: