Museum Security Network

Kunst gestolen op bestelling: fictie of feit? (naar aanleiding van de kunstroven in Zurich en Doornik)

Er hebben zich de afgelopen jaren veel gewapende overvallen voorgedaan op musea en kastelen. De roof van een leonardo da Vinci schilderij uit een Schots kasteel is inmiddels opgelost, evenals de gewapende overval op het Munch museum in Oslo.De gewapende overval op een museum in Nice in de zomer van 2007 blijft een raadsel. In de beginmaanden van 2008 vonden gewapende overvallen plaats in Brazilie (Sao Paulo), Zwitserland en Belgie. Na al die overvallen kunnen we mededelingen van museum- en politiewoordvoerders lezen in de pers die altijd op hetzelfde neerkomen. De gestolen objecten zouden onverkoopbaar zijn en de roven moeten hebben plaatsgevonden op bestelling.Dit lijken voor de hand liggende conclusies. Beroemde objecten als schilderijen van leonardo, Van Gogh, Monet, Picasso zullen binnen de reguliere kunsthandel nauwelijks verkoopbaar zijn. Toch worden ze keer op keer weer gestolen. Op de Interpol DVD met gestolen kunst staan 87 Picasso’s vermeld en het Art Loss Register vermeld circa 500 (!) gestolen Picasso’s.

Dat die kunstwerken zo bekend zijn betekent blijkbaar niet dat ze daarom beschermd zijn tegen diefstal. Er zijn allerlei speculaties over de circuits waarin die gestolen kunst terecht komt. De eigenaardige verzamelaar die kunst laat stelen op bestelling is echter nog nooit gevonden. Het is altijd moeilijk overtuigend aan te tonen dat een fenomeen niet bestaat, maar het is in ieder geval duidelijk dat nog nooit gestolen kunst teruggevonden is bij die excentrieke verzamelaar die in het geniep op de zolder van zijn landhuis geniet van de door hem bestelde gestolen kunst.Speculaties over diefstal van beroemde werken op bestelling druisen tegen alle logica in. Wat moet die verzamelaar doen wanneer de kunst bij hem gestolen wordt? Aangifte van diefstal bij de politie is in ieder geval geen optie. Kunst laten stelen op bestelling vergt contacten binnen het criminele milieu. De verzamelaar die op bestelling gestolen kunst aankoopt komt terecht in een slangenkuil van chantage en intimidatie. Verzamelen van toonaangevende kunst is statusverhogend. Een effect waar die geheimzinnige verzamelaar van gestolen kunst niet van kan genieten. Een ander motief voor de aankoop van beroemde kunstwerken is speculatie op waardetoename. Gestolen kunst biedt nauwelijks enige gunstig investeringsperspectief.

Van de in Zurich gestolen schilderijen – volgens een politiewoordvoerder gestolen op bestelling – zijn er gisteren (19 februari 2008) twee in een geparkeerde auto teruggevonden. Zijn ze door de geheimzinnige besteller afgewezen? Ligt niet voor de hand. Na de roof van een kostbaar byzantijns kruis uit een kerk in Doornik op 18 februari 2008 verklaarde politie wederom dat het kruis besteld moet zijn door een verzamelaar. Weer vraag ik me af waar de stelligheid van een dergelijke verklaring vandaan komt. Gestolen op bestelling. Alles is mogelijk, maar zo lang die verzamelaar niet wordt gevonden en zo lang teruggevonden kunst niet bij zo’n zonderling vandaan komt is enige terughoudendheid op zijn plaats.

Van gestolen schilderijen wordt tussen 30 en 50% teruggevonden. Dat duurt gemiddeld zeven jaar. Van alle andere kunstobjecten – boeken, prenten, sieraden, klokken, tapijten, kerkelijke kunst, meubilair – wordt tussen de 2 en 15% teruggevonden.

Al met al een zeer somber perspectief. Een serieus probleem. Speculaties over motief en afzetgebied van de dieven zijn nutteloos, zeker wanneer die speculaties al vele jaren herhaald worden zonder dat enig bewijs gevonden is dat die speculaties ondersteunt.

Ton CremersMuseum Security Network

http://www.museum-security.org

http://www.museumbeveiliging.com

06-24224620

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.