Museum Security Network

De Kunsthal: buurman Jelle Reumer gaat uit zijn dak

In mijn vorige column ‘Museumbeveiliging, publiciteit en vertrouwelijkheid‘ trachtte ik uit te leggen wat de drijfveer is achter mijn publieke optreden na ernstige incidenten in de museumwereld. Ik schetste hoe ik over het algemeen terughoudend reageer op vragen door de pers en waarom ik in drie gevallen, eigenlijke twee, op basis van argumenten ernstige kritiek had op het falend beveiligingsbeleid.

Het fenomeen dat de zo geprezen vrijheid van meningsuiting geen absoluut recht is wanneer je een mening hebt die niet in dank wordt afgenomen, is mij al lang bekend. Vandaag werd dat duidelijk gemaakt door de onderstaande mail die ik kreeg van Jelle Reumer, directeur van Het Natuurhistorisch te Rotterdam:

-citaat openen-

Dag Ton,

Zojuist je column op de website van Museumbeveiliging gelezen. Ik ben geschokt door je onfatsoen.

Ik denk niet dat er sinds de afschaffing van de Inquisitie zoveel vunzig gif over één persoon is heen gegooid. Het is een meer dan walgelijke karaktermoord, en en passant wordt ook Ruud Spruit weer even onderuit geschopt.

In een periode dat het de musea van overheidswege volstrekt onmogelijk wordt gemaakt om ook maar één suppoost te betalen, laat staan gekwalificeerde beveiligingsmedewerkers, kun je je gifspuit beter in de richting van de overheid wenden.

Heb je uit mijn LinkedIn lijst van contacten verwijderd, met mensen van jouw allooi wens ik niet te worden geassocieerd.

 Jelle Reumer, directeur

Het Natuurhistorisch

-citaat sluiten-

Zo, dat liegt er niet om. Waar zijn de argumenten, vraag ik mij dan af. Jelle verwijt mij op hysterische wijze dat ik gif zou strooien over (voormalige) museumdirecteuren en nodigt mij tegelijkertijd uit met gif te gaan spuiten. Ik mag dus van Jelle wel gif spuiten, maar hij moet bepalen welke kant dat gif uit gaat. Beetje aanmatigend en een wat vreemde ‘argumentatie’.

Het is in ieder geval duidelijk: dat het Westfries Museum werd beroofd van 22 schilderijen en dat op kinderlijk eenvoudige wijze 7 schilderijen in twee minuten werden gestolen uit De Kunsthal is de directeuren van die beide musea niet te verwijten, maar het is die kwade overheid die het volstrekt onmogelijk maakt gekwalificeerde beveiligingsmedewerkers aan te trekken. Wel, onze Jelle durft nog al (dat augustus 2011 hoorns van neushoorns uit zijn museum werden gestolen had helemaal niets te maken met de bezuinigende overheid). Volgens Jelle Reumer zijn de beveiligers bij zijn buurvouw, Emily Ansenk van De Kunsthal, dus niet gekwalificeerd. Weet Reumer wel waar hij het over heeft? Die beveiligers in De Kunsthal zijn conform de Wet Particuliere Beveiligingsorganisaties en Recherchebureaus wel degelijk gekwalificeerd. Mocht dat niet zo zijn, dan handelt De Kunsthal – je kan zo langzamerhand alles verwachten – in strijd met de wet. Niet fris van Jelle Reumer dat hij op deze wijze de beveiligers van De Kunsthal als niet gekwalificeerd onderuit schoffelt. In mijn ogen niets anders dan een trap onder de gordel. Jelle Reumer draagt voor zijn buurvrouw een smoes aan waar ze volgens mij echt niet blij mee kan zijn. Hoe was het ook alweer: met een vriend als Jelle Reumer heb je geen vijanden nodig?

Zou Reumer het werkelijk menen dat die inbraak en diefstal uit De Kunsthal te wijten zijn aan de bezuinigende overheid? Stel dat hij gelijk heeft dat de beveiliging van De Kunsthal door gemeentelijke bezuinigingen onder de maat was, was het dan verantwoord deze tentoonstelling met kostbare bruiklenen te organiseren? Met andere woorden – ik volg de hysterische redenatie (ja, een oxymoron, ik weet het) van Reumer: de overheid knijpt budgetten waardoor de beveiliging (beveiligers) niet is gekwalificeerd, maar de directie besluit doodleuk kostbare objecten die een bruikleengever aan de zorg van De Kunsthal heeft toevertrouwd te tonen.

Het wordt mij ineens duidelijk dat Jelle, hij weet dat zelf nog niet maar hopelijk leest hij ook deze column, het helemaal met mij eens is. De directrice van De Kunsthal wist dat de beveiliging niet in orde was doordat de gemeente op budgetten kortte, maar ging, tegen beter weten in, met deze tentoonstelling door. Foei Ansenk! Cremers en Reumer vinden dat je dat niet had moeten doen (en zeker niet had moeten verkondigen dat de beveiliging van De Kunsthal ‘state of the art’ is).

Met een vijand als Jelle Reumer heb ik helemaal geen vrienden nodig!

Noemde ik Ruud Spruit ‘en passant’? Wat een slechte lezer is onze Jelle. Ik noemde raaskallende Ruud helemaal niet ‘en passant’, maar als het meest duidelijke voorbeeld van een directeur die de beveiliging van zijn museum jarenlang stelselmatig verwaarloosde. Lag het toen ook aan de wegens crisis bezuinigende overheid? Welnee: het was juichende hoogconjunctuur toen het Westfries Museum leeggeroofd werd. Er was geld genoeg. Wat bij zelfverheerlijkende Spruit ontbrak was een visie, het ontbrak hem aan interesse voor de beveiliging. In de jaren voorafgaand aan de roof uit zijn museum diende Spruit nooit enig voorstel in bij de gemeente om de beveiliging van zijn museum te verbeteren; ondanks dat de installateur hem keer op keer attent maakte op de noodzaak daartoe.

Jelle en zijn buurvrouw moeten zich realiseren dat klagen over te gebrekkige budgetten om hun museum goed te beveiligen feitelijk een schuldbekentenis inhoudt. Denk daar maar over na beste beunhazende professor..

Jelle Reumer heeft, net als ik, recht op zijn mening. Jammer dat hij zich beperkt tot opgewonden schelden en geen enkel houdbaar argument aandraagt. Wat zal ik Jelle missen op LinkedIn. Ik ga een zwaar weekend tegemoet.

Ton Cremers

Leave a Reply

%d bloggers like this: