This content is password protected. To view it please enter your password below:

January 3rd, 2015

Posted In: boeken, Book reviews, books and manuscripts, library theft

Tags:

This content is password protected. To view it please enter your password below:

January 3rd, 2015

Posted In: boeken, Book reviews, books and manuscripts, library theft

Tags:

This content is password protected. To view it please enter your password below:

May 27th, 2014

Posted In: boeken, books and manuscripts, insider theft, library theft

This content is password protected. To view it please enter your password below:

July 24th, 2013

Posted In: boeken, books and manuscripts, insider theft

In de loop van 2010/2011 werd in het Stadsarchief Amsterdam (SAA) ontdekt dat een van de medewerkers – een vertrouwd iemand met een langdurig dienstverband – boeken stal uit het SAA en deze verkocht aan een antiquaar in de stad. Het SAA besloot de publiciteit te zoeken en aangifte te doen. Beide stappen liggen niet altijd voor de hand. Het SAA verdient lof voor dit besluit. Je treedt immers naar buiten met een zwakte in je systeem; daar is moed voor nodig.

Sinds de uitgebreide verduisteringen van honderden prenten, boeken, schilderijen en militaria door een conservator van het Legermuseum in Delft houd ik op http://www.museumbeveiliging.com/category/diefstal/interne-diefstal/ en op http://www.museum-security.org/category/insider-theft/ informatie bij over verduistering bij collectiebeheerders. Daarnaast richtte ik een Google discussiegroep op over deze problematiek: https://groups.google.com/group/insider_theft_msn 

16 maart 2011 werd op de Reinwardt Academie in de reeks erfgoedarena’s een thema-avond georganiseerd over verduistering bij collectiebeheerders: “Het kan me gestolen worden Diefstal door medewerkers in het erfgoedveld“.

Ruim anderhalf jaar later, 23 november 2012, vond er een Liber Conferentie plaats in de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag waar ook verduistering aan bod kwam.

Op beide evenementen gaf het SAA een presentatie over de verduisteringen die daar plaatsvonden en over maatregelen die genomen werden. Of beter: die niet genomen werden. Zowel tijdens de Erfgoedarena als tijdens de LIBER Collection Security Conference werd duidelijk dat het SAA onmachtig is een beveiligingsprobleem, want dat is verduistering, op te lossen via beveiligingsmaatregelen.

De discussie tijdens de Erfgoedarena beperkte zich feitelijk tot vaagheden als integriteitstrajecten – stokpaardje van de voormalig directeur van de Erfgoedinspectie – ‘open bespreken’ van de problematiek en bedrijfsethiek. Zo werd er onder andere gesuggereerd dat medewerkers die toegang hebben tot de collecties een ethische code moeten tekenen. De stelende conservator in het Legermuseum had de ICOM / Museumvereniging deontologische ondertekend, maar dat was voor hem geen belemmering jarenlang uit de collectie te roven. Bovendien mag er volgens mij gerust vanuit gegaan worden dat verduisteraars er niet aan herinnerd hoeven te worden dat diefstal onethisch is.

Anderhalf jaar later, tijdens de Liber conferentie, blijkt het SAA – zo dapper in het naar buiten treden over de verduisteringen – nog steeds niet de daadkracht en moed te hebben verduistering te bestrijden via duidelijke beveiligingsmaatregelen. Nog steeds wordt de huisregel dat medewerkers alleen via de dienstingang het gebouw mogen betreden en verlaten niet gehandhaafd. Nog steeds is de drempel te hoog, ondanks het slachtofferschap van verduistering, medewerkers te visiteren, desnoods steekproefsgewijs, bij het verlaten van het gebouw. Visitatie, zo bleek uit de discussies tijdens de Liber conferentie, is in Frankrijk, de U.K. of de U.S.A geen enkel probleem. Integendeel: in die landen wordt (ad random) visitatie van medewerkers als onlosmakelijk onderdeel van de bedrijfscultuur gezien; en terecht!

Het SAA heeft er voor gekozen de toegang tot de depots nu voor te behouden aan een beperkte groep medewerkers. Een maatregel die, indien eerder genomen, de recente verduistering niet had voorkomen omdat de medewerker die uit de collectie stal zonder enige twijfel tot die beperkte groep met toegang tot de depots had behoord.

Beveiligingsmaatregelen dienen redundant te zijn; elkaar aan te vullen en te overlappen. Naast zeer beperkte toegang tot de depots – nog beter: alleen een depotbeheerder met plaatsvervanger – kan gedacht worden aan CCTV, screenen van medewerkers, visitatie, EN integriteitstrajecten en open discussie over verduistering. Geïsoleerde maatregelen bannen verduistering niet uit, maar de redundancy van een pakket maatregelen vermindert de kans aanzienlijk.

Laat het duidelijk zijn: beveiligingsmaatregelen bieden geen 100% garantie dat verduistering niet meer voor komt. Die maatregelen zijn vooral bedoeld om de kans op verduistering veel kleiner te maken. Streven naar 100% eliminatie van verduistering verziekt de bedrijfscultuur. Het onvermogen tegen een beveiligingsprobleem beveiligingsmaatregelen te treffen, roept echter vraagtekens op over de gezondheid van de huidige bedrijfscultuur.

Ton Cremers

December 9th, 2012

Posted In: boeken, diefstal archieven, interne diefstal

This content is password protected. To view it please enter your password below:

September 6th, 2011

Posted In: boeken, interne diefstal

lijst met boeken gestolen uit het Goeldi Museum in Brazilie (zo veel mogelijk door te sturen binnen de biblioteek- en antiquarenwereld)

Dear Mr. Ton Cremers
Museum Security Network

full list of stolen books

According to the contacts we have made about who might help us alert the
international police, book sellers and bibliophiles regarding rare works
belonging to the Emilio Goeldi Museum of Pará, Brazil, that were recently
stolen and may be offered for sale by criminals on the antiquarian book and
art markets, you were indicated as a key person who could reach out to a
broad spectrum of rare book dealers.

I am attaching a list of the stolen items, which includes 65 volumes of 40
titles from the 17th to the early 20th centuries, concentrating on the
natural history of tropical America, with emphasis on South America. The
works include three separate works by Spix on Brazilian reptiles, frogs and
bats, Meriaen on Suriname insects, Cramer on exotic tropical lepidoptera,
and Piso on Brazilian plants, among other very rare and valuable works, both
in-folios and books.

If you could put a call out to your associates with the attached list, it
will be much appreciated. The Goeldi Museum, founded in 1866 in Belem at the
mouth of the Amazon, is an institution of the Brazilian Ministry of Science
and Technology, so investigations in Brazil are being carried out by the
Federal Police, and Interpol has been alerted, as well.

Even though the authorities have been advised, we also feel that the
collaboration of high-profile, reputable organizations such as yours is a
key to recovering these important parts of Brazil’s national archival
heritage.

Thank you in advance for any help you may provide, including indicating the
names of other organizations you feel might provide us with assistance.

Sincerely yours,

Nelson Sanjad
Director of Communications
Emilio Goeldi Museum of Pará
Brazilian Ministry of Science and Technology Av. Gov. Magalhaes Barata, 376
– Sao Bras Belem – Para – Brazil 66040-170 Phone number: (55) 91-3249-6373
E-mail adress: nsanjad@museu-goeldi.br Internet site: www.museu-goeldi.br

January 2nd, 2009

Posted In: boeken, diefstal uit museum